Nereden çıktın sen Bipolar

Esselamü aleyküm.. Gecenin sabaha vuran yarısından herkesi Allah’ın selamı ile selamlıyorum.. Uzun zaman oldu yazmayalı.. Bir türlü yazmak gelmedi içimden, içim içimi kemiriyordu oysa yazmak için. Yazmak tutkusundan alıkoydum kendimi yazacaklarımdan korktuğum için. Giydim yine sükut nakışlı hırkamı, kuşandım koruyucu duygusuz görünümü veren pelerinimi, böyle iyiydim ben.. Böyle iyiyim..

Hiç de güzel şeylerin olmadığı, işte cahiliyye devrine geri döndük diyebileceğim sahnelere şahit olduğumuz, bilgisayar oyunu oynar gibi katledilen masum insanları savaş filmi izler gibi seyirci kalındığı Halep günlerinde, çokça gözyaşı, çokça dua ile geçiyor günler hasbelkader.. Gündemi yazmayacağım, gündemden biraz uzaklaşıp kendi duygularımı yazmak istiyorum.

Biraz yardıma ihtiyacım var aslında, duygusal olarak desteklenmeye, birilerinin bu da geçecek bak göreceksin demesine, çevrelerinden örnekler verip iyi hissetmemi sağlayacak hiç tanımadığım, bloğu takip eden 200 kişiden en azından birkaçının yorumuna.. Bipolar teşhisi konan 27 yaşında bir erkek kardeşim var. 5-6 yıldır bu hastalıkla yaşıyoruz. Savaşıyoruz demek isterdim ama savaşmıoruz, yaşıyoruz.. Hastanede yatarak tedavi görmesini istemeyen annemle savaştığım doğrudur. Birkaç kez ağır ataklar geçirdi ve her atağına psikoz eşlik ediyor. Arada düzelmese sanki yanlış teşhis koydular şizofreni olabilir mi diye düşüneceğim ama öncesinde kuvvetlice savunduğu düşünceleri normal duygu durumuna geçtiği nadir zamanlarda şiddetle reddedip farklı şeyler söylediği için şizofreni olduğunu düşünmüyorum. İkinci atağında 1 hafta kadar hastanede kaldı, keşke tedavisine devam etseydi ama etmedi, bu illet de gittikçe ilerleyen bir hastalık.. Ancak tedavi edildiği takdirde ömür boyu ilaç kullanmak zorunda kalsa bile sosyal yaşamını hastalığın belirtilerini minimuma indirgeyerek devam edebiliyorlar. Şu aralar duygu durumu normal, 10 gündür hiçbir şey yemiyordu, 42 kgdır en fazla.. En son üçüncü kez anneme zarar vermeye kalkmış, annem bir şekilde evden çıkmayı başarmış ama maalesef ki kardeşim ne yaptığını, ne dediğini bile hatırlamıyor. Sürekli annemin içinde cin var diyor atak evrelerinde.  Diyeceğim, sözün kısası bu yazıyı okuyup da durumu yaşayıp tedavisi devam eden varsa kardeşimi düzenli olarak doktora gitmesi konusunda nasıl ikna edebilirim? Onunla nasıl iletişim kurmalıyım? Ya da terapi gibi bir konuşma yapabileceğim, doğru soruları sormamı sağlayacak bir kitap önerisinde bulunacak olanlar olursa çok memnun olurum.

Allahım, bana değiştirebileceğim şeyleri değiştirmek için cesaret; değiştiremeyeceğim şeyleri kabul etmek için sabır; ikisinin arasındaki farkı bilmek için akıl ver. Amin..

 

 

 

Reklamlar

3 Yorum (+add yours?)

  1. Aydek Sultan Özdemir
    Ara 16, 2016 @ 06:52:58

    Allah yardımcınız olsun gerçekten zor bir durum, şifalar dilerim.

    Cevapla

  2. designer
    Ara 21, 2016 @ 19:52:49

    Deneyimsel Tasarım Öğretisinin Danışmanlarından danışmanlık almanızı ve eğitimlerine giderek uygulamanızı tavsiye ederim.

    Cevapla

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

Bu blogu takip etmek ve yeni gönderilerle ilgili bildirimleri e-postayla almak için e-posta adresinizi girin.

Diğer 260 takipçiye katılın

KATEGORİLER

%d blogcu bunu beğendi: