Evden Uzakta

Manisadayım bugünlerde, arkadaşımın Spill dagi manzaralı evinde biri 9 ay biri 6 aylık olan cocuklarımızla 20 yıllık hiç bitmeyen dostluğumuzu konuşuyoruz. Aslında bebislerimizle uğraşmaktan konuşmaya pek de fırsat bulamıyoruz. 

Anne olana kadar hic bir anneyi anlamazmışım. Birçok olayda hep empati yaparım ben ama annelik empati yapamayacağım tek şeymiş. Eğer kendi bebegimi büyütürkenki zorlukları gormesem en yakın arkadaşım da zor dese amaann ne kadar zor olabilirki, altını değiştir,emzir,gazını çıkar,oyun oyna uyut işte bu kadaarr derdim=) Ama sabahtan akşama kadar uğraş hiç bitmiyor, MOLASI YOK, IZNI YOK, MAAŞI YOK =) Annem hep anne olunca anlarsın derdi de sinir olurdum, anne olunca anladım annelik bir ömür sürecek olan belki en zor ama bu dünyaya işte bunun için gelmişim dedirtecek kadar da güzel bir şeymiş doğrusu..

Bir bakışı bir de gülüşü =)  Rabbim herkesin evladını annelerine bağışlasın. Ve isteyen herkese evlat nasip etsin.. Aminn.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

Bu blogu takip etmek ve yeni gönderilerle ilgili bildirimleri e-postayla almak için e-posta adresinizi girin.

Diğer 246 takipçiye katılın

KATEGORİLER

%d blogcu bunu beğendi: