Mahzun ve Münzevi

Iyi değilim buaralar.. Depresyon denen illetin sınırındayım. Sevdiklerimi kaybetme korkusu külleşmiş acılarımın üstüne gelince yeniden alevlenir mi kalp sızım bilmiyorum.. Bir mide yanması bir de şu kalp sızısı olmasa daha çok susardım belki, daha çok sessiz kalırsam daha az acır mıydı canım? Bilmiyorum.. Ben derdimi anlatabilenlerden değilim işte, içine aglayanlardanım ben. Sahi sizde de oluyor mu? Mesela çok çok canınız sıkkın, dışardasınız ve aklınızda hep sizi üzen şeyler dönüp duruyor sahne gibi ve hüngür hüngür ağlayamayacağınızdan önce boğazınız yanmaya başlıyor ve sanki cigerlerinize doğru,en delici en yakıcı şekilde damla damla içinize akıyor gözyaşınız. Aynı anda burnumda sulanmaya başlıyor ama buarada gözde yaş yok he =) bu yüzden yanındayken çoğu kez ağladığım halde fark etmedigi olmuştur eşimin. Buaralar bu hallerdeyim işte..

Kardeşim şizofren hastasıymış, aslında bunu en başından beri biliyordum ama ölüm gibi yıkıcıdır bazı tümceler, öldürmez ama diri diri toprağı atarlar üstünüze.. Öyle işte yasiyorum ama sanki yavas yavas birileri toprağı atıyor üzerime.. Ne bu dünyaya tutunabiliyorum ne öteki âleme. Ne başındayım dertlerimin ne de çözmek için adım atabiliyorum.. Oyle içre agliyorum iste. Ne diyor şair:

Mahzun ve münzeviyim bu hümayun kafeste..

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

Bu blogu takip etmek ve yeni gönderilerle ilgili bildirimleri e-postayla almak için e-posta adresinizi girin.

Diğer 260 takipçiye katılın

KATEGORİLER

%d blogcu bunu beğendi: