Son Yangın

Geç mi tanıştım ben seninle şairim? Birkaç gün önce instagramda okudum siirlerini, bu dizeleri, şiirlerini bu kadar geç okuduğum için üzüldüm, benden once okuyanları kıskandım, sanki bundan sonra gideceğim her yere geç kalacakmisim gibi hissettim..
Sen en iyisi bi ıhlamur getir de ruhumuz demlensin şairim…

image

Son Yangın

Benim değil o eski ateş semazenleri 
Şimdi viraneleri ağlatıyor tenleri 
Dalgın ırmaklarını kuruttum acıların 
Rengi değişti sevda ikliminin, suların 
Geçmişini arayan o divane köprüler 
kşamın kollarında yıkıldı birer birer 
Yağmuru anlamayan bulutlar benim değil 
Günbatımına mahkûm umutlar benim değil 

Âşikâr olmuş meğer tende can, canda cânan 
Bende yanan nûrudur, nûrumdur onda yanan 
Şimdi doruklardayım, ne yoksulum, ne yetim 
Şu incecik kalbimdir varlığına hüccetim 
Nice serv-i kâmet ki, kuru bir yaprak imiş 
Meğer ruhum savrulan bir avuç toprak imiş 
Benim değil o hülya, hânende, siyah ışık 
Benim değil o saray, şehriyâr, o karmaşık 
Ölümü gezginlere bağışlayan şahmaran 
Benim değil o sahra, fırtınalar, kum ve kan 
Aklı bile çaresiz koyan mağrur pençeli 
Benim değil o mühür sevdalısı, o deli 
Perdeler indi zaman perisinin yüzüne 
Gecesini bağladım ağlayan gündüzüne 

Duymadığım seslerle uçuyor şimdi kuşlar 
Ellerimden tutuyor sıra dağlar ve taşlar 
Son bir titreyiş kaldı karanlıkta, uyanmak 
Kül olmadan vuslatın kapısına dayanmak 
Belki bir yol bulunur kırılan aynalarda 
Bahçıvan handân olur bu ebedî baharda 
Dumanlı ayinleri bitti evin, sokağın 
Geldiğini söylüyor hayat yeni bir çağın 
Yeni bir sonsuzluğa açılan pencereler 
Söyleyin, o mihrimah muammadan ne haber 
Ey eski çığlıklarım ne haber, nerdesiniz 
Şimdi yalnızlığa mı gömülüyor sesiniz 
Yıkıldı zindanlarım, dehlizlerim, mahzenim 
Güllerim son yangında açıyor şimdi benim 

Son yangın, kâinatın her yerinden duyulan 
Son yangın, ceylanların gözlerinden yayılan 
Son yangın kâh bembeyaz, kâh kırmızı bir rüya 
Son yangın gölgesini bırakıyor uykuya 
Söz, incinin mercanla buluştuğu derinlik 
Yürek bir tahtırevan, sessizlik ve serinlik 
Kalem son limanıdır deniz fenerlerinin 
Nilüferler büyümüş içinde her birinin 
Ben Nuh’un gemisiyim; o bir tufan güneşi 
İki meftûn pervane ağlatıyor dervişi 
Hayal, melekler kadar ıraktadır ve yakın 
Zülüfleri tutuştu bu yangında firâkın 
Bu yangın dokunuyor derine, hep derine 
Bu yangında yürüyor yolcular kaderine 

Öğün ey aşk masalı okuyan tarih, öğün 
Salıncaklarında ay benimdir şimdi göğün 
Benimdir arzdan arşa tebessümle yükselen 
O terennüm, o dua, yed-i beyzâdan gelen 
Rüzgâr benim, ölümsüz karanfiller benimdir 
O esrarlı ülkeler, nazlı iller benimdir 
Küheylan alev alev bir menzîle koşuyor 
Bu son yangını şimdi kâinat konuşuyor

                                       Nurullah Genç

Şairle Randevu

Anne oldugumdan beri ne kitap okuyabiliyorum ne şiir.. Hiç durmadan ağlayan bir bebek ve ne yapacağını bilmez bir halde onunla birlikte ağlayan ben.. Ne zor seymis annelik.. 8 ay karnimda taşıdım ama dogdu ve sanki ben onu hic beklemiyormuşum gibi sürpriz gibiydi gelişi.. Alismakta ve kabullenmekte biraz zorlandim hic okuduğum doğum hikayelerinde oldugu gibi onu kucagima aldigimda muhteşem duygular hissetmedim.tek hissettigim asiri derecede yorgunluk ve durgunluktu. Bunu beklemiyordum aslinda, kucagima aldigimda daha farkli hissedecegimi sanmistim ama oyle olmadi iste. Benim gibi olan başkalarida oldugunu ogrenince icim rahatladi ama bunu kimseye soylemedim tabi eşime bile. Oysa O o kadar cok sevdi ki ilk dogdugu andan itibaren, ne de güzel seviyormussun sen, ne de guzel baba oldun sen öyle, dedim..

Ilk baslardaki gibi küt degil duygularim, cok kolay bi dogum da olsa dogum sonrasi emzirme zorlugu bel agrilari derken yuregime odaklanamadim bile hic. Bide kakasini yapamayan, gaz problemi oldugundan surekli aglayan bir bebekle karsilasmayida beklemiyordum tabi, insan emek verdigi seyi sever, uzun sureli iliskiler cikmazda olsa bile kolay kolay son noktayi bu yuzden koyamazlar iste. Bu yaziyi yazabiliylrum cunku zamanaşırı aglayan oglum su andada ağlarken ona annem bakıyor =)
Hosgeldin küçük adam diyorum, şair ruhlu annenin nazdar ve nazenin ruhu seninle şenlenecek bundan sonra.

image

Ben cogu zaman dogaclama yazacagim yaziyi yazmadan atiyorum basligi.. Neden sairle randevu dedim hic bilmiyorum, sonra bosver mujde dedim, birak dağınık kalsın, ruhum gibi…

Bu blogu takip etmek ve yeni gönderilerle ilgili bildirimleri e-postayla almak için e-posta adresinizi girin.

Diğer 246 takipçiye katılın

KATEGORİLER