Hayırsız Kız Kulesi

Galata Kulesi Kız Kulesi

Rüyamda Galata Kulesi’ni gördüm

Ağlıyordu sessiz

Duvarları nemlenmiş, taşları soğuktu.

Ben kalabalıktım, kalabalıklar içinde yalnız

Yalnızlığımı gördü

Yalnızlığını gördüm.

Yüzyıllık bir yalnızlıktı onunkisi

Dedimki ‘haydi! birleştirelim kimsesizliğimizi!’

Ben sana tutunurum sende bana

Ben sana sarılırım sende bana

Ben seninle avunurken

Unutursun sen de hayırsız kız kulesini.

Sustu…

O kadar uzun süre sustuki dayanamadım

Kalbim acıdı suskunluğundan, izin ver sarayım yaranı dedim

Suskunluğundan anladım, haydi  eylülden önce gel diyordu

Gittim…

Ben geldiğimde o yoktu

Yüzlerce yıllık devrilmez kule, taş yığınına dönüşmüştü

Hayalleriyle birlikte

Sessiz ve mağrur

Kendine sakladığı hatıralarıyla birlikte öylece bırakmıştı kendini

Taşlarının arasında gömülmek arzusu duyan aşıklar bir bir topladılar parçalarını

Ben gördüm, Kız Kulesi ağlıyordu, çaresiz

Hayırsız Kız Kulesi hepsi senin yüzünden dedim.

Duydu mu bilmiyorum, anladı mı bilmiyorum, sevdi mi bilmiyorum

Ağustos 2015

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s