SOLGUN BİR GÜL OLUYOR DOKUNUNCA…

Çocukluğumdan kalma kabuk bağlayan diz yarası, bugünler de hiç durmadan kanıyor yine.

Her sene yeniden kabuk bağlar benim yaralarım.

Karı-koca arasındaki şiddetli geçimsizliğin 3 boyutlu oynatıldığı bir senaryo içinde büyüdüm ben.

Zor günlerdi ama bu sayede erken yaşta büyüdüm. Büyümek zorunda kaldım çünkü evde benim dışımda iki çocuk daha vardı (annem ve babam) Hayat iyisiyle kötüsüyle bir şeyler öğretiyor bize. Belki onlar bu kadar kavga etmeselerdi ‘ben evlendiğimde asla eşime sesimi yükseltmeyeceğim’ demezdim. Belki benim evliliğim şimdi olduğundan daha farklı olurdu. Belki ben olduğumdan daha farklı olurdum. Ama insan  ne kadar büyürse büyüsün her zaman anne-babasının çocuğudur. Ve ne kadar büyürsek büyüyelim can yakan şeyler değişmiyor.

Bu yazıyı yazma sebebime gelince, derdimi anlatıp rahatlamak değil, kağıdım kalemim benimle olduğu sürece her zaman yargılamadan, sadece dinleyen bir dost var demektir. Bir de kedim var zaman zaman sessizliğimi bozup içimi döktüğüm, ben ona sıkıntılarımdan bahsederken o mırr mırrr mırr kucağımda keyfine bakıyor.

Bu yazıyı yazıyorum çünkü olur da ebeveynler okur.

Eğer çocuk sahibi iseniz;

Çocuğunuz kaç yaşında olursa olsun onun yanında eşinizle saçma sapan tartışmalara girmeyin!

Çocuğunuz evdeyken birbirinize sesinizi yükseltmeyin!

Kendi kaprislerinizi, çocuğunuz üzerinde hakimiyet kurmaya çalışarak yapmayın!

Bir mal gibi bayram günlerinde icra memurlarına çocuğunuzu teslim etmeyin. Bırakın annesini/babasını görmek istiyorsa görsün!

Asla ama asla onun yanında annesini/babasını kötülemeyin! Bırakın o karar versin kimin iyi/kötü olduğuna!

Onu tercih yapmak zorunda bırakmayın!

 

Aile ilişkilerinin iyice bozulduğu son yıllarda maalesef olan çocuklara oluyor.

Sonra kalbi kırık çocuklar büyütüyoruz, oyun oynarken tebessümünü askıya alan çocuklar

Sevmeyi bilmeyen, sevilmeyi dahi beceremeyen çocuklar..

Ve kanadı kırık kuşlar gibi savruluyoruz bir o yana bir bu yana,

sevgiden yoksun,

sevmekten bihaber ve her daim korkarak bir kalp sızısıyla büyütüyoruz içimizdeki çocuğu.

 

Ne güzel söylemiş şair,

‘sevgileri yarınlara bıraktınız…

Bitmeyen işler yüzünden (Siz böyle olsun istemezdiniz)

Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi

Kalbinizi dolduran duygular

Kalbinizde kaldı.

kedilerin-aski

 

Şimdilerde yüreğim, solgun bir gül oluyor dokununca…

 

Yorum Korkusu

Gitmek geçse aklımdan
Hemen yorum
Nereye, nasıl, ne zaman?
oysa ben vazgeçtim
Uyu yorum

Demek geçse aklımdan git
Git mi yorum
Kime, nerde, ne zaman?
Oysa ben haddim mi?
Uyu yorum

Ne gitmek gelir aklımdan
Ne de git demek
Eli kolu bağlı ben, ağzı dili bağlı
Yaşa yorum
Sevin emi yorum

 

Behçet Necatigil

 

 

 

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

Bu blogu takip etmek ve yeni gönderilerle ilgili bildirimleri e-postayla almak için e-posta adresinizi girin.

Diğer 246 takipçiye katılın

KATEGORİLER

%d blogcu bunu beğendi: