Divan Şiirinden Beyitler- 5

İnsan odur ki ayine-veş kalbi saf ola

Sinende n’eyler adem isen kine-i peleng

(Baki)

Sevgilinin yüzü, aşığın gönlü , canı yerine kullanılır ayna. Baki insanın kalbini aynaya benzeterek, bu kalbin ayna gibi temiz, aydınlık, parlak, yalansız dolansız olması gerektiğini söylerken; insan olanın gönlünde kaplan kininin ne aradığını sorar. Aynaya bakılmadıkça ayna nasıl toz bağlayacaksa, insan da gönlünden uzaklaştıkça gönlü toz bağlayacaktır, değerini kaybedecektir. Buradaki toz da kin, öfke, nefret gibi insana da çevresine de zarar veren vahşice, şiddet dolu, karanlık duygulardır. İnsanın gönlü temiz olmalıdır, iyilik ve güzelliklerle dolu olmalıdır; şiddet, kin, öfke gibi kötücül duygulardan uzak durup hoşgörüye, sevgiye, anlayışa yüreğinde yer açmalıdır.

Alıntı

Divan Şiirinden Beyitler 4

Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi

Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi

(Muhibbi)

En büyük zenginlik, insanın en değerli varlığı sağlıklı alınacak bir nefestir. Bu öylesine önemlidir ki  bir nefes, sıhhat gibi bir devlet yoktur cihanda, sağlık en büyük devlettir. İki dize birlikte okunduğunda, sağlığın devletin gücünün idame ettirilmesi için istendiği, doğrudan ve çıkarsızca arzulanan bir sağlık olmadığı söylenebilir.

Alıntı

Divan Şiirinden Beyitler 3

Cihan-ara cihan içindedir arayı bilmezler

O mahiler ki derya içredir deryayı bilmezler

(Hayali)

Bilinçli bir farkındalıkla hayata bakmayı, yaşamayı bilmeyenleri zarif bir biçimde eleştirir bu dizeler. Evren üzerinde var olan ne varsa evrenin süsüdür, şenliğidir; ama onlar, bunun farkında değildirler; tıpkı içinde yüzerken denizini bilmeyen balıklar gibi.

Alıntı

Previous Older Entries

Bu blogu takip etmek ve yeni gönderilerle ilgili bildirimleri e-postayla almak için e-posta adresinizi girin.

Diğer 244 takipçiye katılın

KATEGORİLER